Περιγραφή της μεθόδου

Όπως φαίνεται και στα επισυναπτόμενα σχέδια 1 έως 5 ο προτεινόμενος τρόπος ενίσχυσης εν συντομία συνίσταται :

  • Σε προσθήκη εξωτερικών περιμετρικών τοιχωμάτων, που τοποθετούνται κατά προτίμηση στις 4 ή τις 3 πλευρές των υπαρχόντων κτιρίων, σε επαφή με αυτά και εν γένει καθ’ όλο το ύψος τους. Οι δοκοί των τοιχωμάτων συμπίπτουν κατά θέση με τις υπάρχουσες δοκούς κάθε ορόφου και συνδέονται με αυτές μέσω μεταλλικών συνδέσμων από ντίζες υψηλής αντοχής που διαπερνούν και τις δύο δοκούς και κοχλιώνονται στα δύο άκρα τους.
  • Τα υποστυλώματα και οι δοκοί των τοιχωμάτων είναι κατασκευασμένα από σύμμεικτες κοίλες διατομές δομικού χάλυβα και σκυροδέματος υψηλών αντοχών και οι διαγώνιοι ράβδοι από κοίλες διατομές αμιγώς δομικού χάλυβα υψηλής αντοχής. Η σύνδεση των συμμείκτων ή αμιγώς μεταλλικών στοιχείων γίνεται κανονικά σύμφωνα με τον Ευρωκώδικα 3.
  • Η θεμελίωση των τοιχωμάτων προτείνεται να γίνεται με χρήση μικροπασσάλων και πλάκα κεφαλόδεσμου στο πάνω μέρος, ώστε να αποφευχθούν οι οχλήσεις λόγω εκσκαφών και η πάκτωση των πλαισίων να είναι πλήρης. Σε περίπτωση ύπαρξης υπόγειων οι μικροπάσσαλοι θα εκτείνονται τουλάχιστον μέχρι την υπάρχουσα στάθμη θεμελίωσης. Σε μικρά κτίρια, ιδίως σε εκείνα χωρίς υπόγειο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η συμβατική μέθοδος με πεδιλοδοκούς που θα επικαλύπτουν τα εκατέρωθεν των πρόσθετων τοιχωμάτων πέδιλα.

Τα πλεονεκτήματα του προτεινόμενου τρόπου ενίσχυσης είναι ότι κατά βάση αίρουν σε μέγιστο βαθμό, τα μειονεκτήματα της υπάρχουσας τεχνικής και μπορεί να συνοψισθούν ως ακολούθως:

  • Οι φθορές στο κτίριο από την εφαρμογή της μεθόδου είναι ελάχιστες, αφού όλες οι εργασίες γίνονται έξω από αυτά. Απλά ένας μικρός αριθμός δοκών κάθε ορόφου συνήθως 3 ή 4, διατρύονται με αδιατάρακτο τρόπο, για την διέλευση των μεταλλικών συνδέσμων και οι εξωτερικές τους παρειές ενισχύονται καθ όλο το μήκος τους με επικολλητά ελάσματα. Σημειώνεται ότι ο αρθρωτός τρόπος σύνδεσης απλά μεταφέρει τις οριζόντιες σεισμικές δυνάμεις των διαφραγμάτων κάθε ορόφου στα πρόσθετα τοιχώματα, μέσω διατμητικών δυνάμεων αναπτυσσομένων στους μεταλλικούς συνδέσμους. Με τον τρόπο αυτό δεν αναπτύσσονται ροπές στην σύνδεση, που θα είχαν σαν αποτέλεσμα την επιβάρυνση των συνορευόντων υπαρχόντων φερόντων στοιχείων, και κατά συνέπεια την ανάγκη ενίσχυσής τους. Ο περιορισμός των φθορών στο ελάχιστο, πέραν της οικονομίας, εμφανίζει το σημαντικότερο ίσως πλεονέκτημα της διατήρησης των υπαρχόντων κτιρίων σε λειτουργία καθ’ όλη την διάρκεια της ενίσχυσης.
  • Ο χρόνος υλοποίησης της ενίσχυσης είναι πολύ σύντομος, δεδομένου ότι τμήματα των πρόσθετων τοιχωμάτων φθάνουν έτοιμα στο κτίριο και συνδέονται με κοχλιώσεις. Σημειώνεται ότι κατά τον χρόνο υλοποίησης της θεμελίωσης, με μικροπασσάλους ή μη, παράγονται στο εργοστάσιο οι μεταλλικοί φορείς πρόσθετων τοιχωμάτων.
  • Η θεμελίωση με μικροπασσάλους είναι σχετικά απλή και υλοποιείται με μικρού μεγέθους διατρητικά μηχανήματα, που μπορούν εύκολα να προσεγγίζουν το κτίριο και να εργάζονται με μικρό διατιθέμενο ύψος, ακόμα και κάτω από εξώστες. Με τον τρόπο αυτό οι εκσκαφές περιορίζονται σε βάθος μέχρι 1.0m από το φυσικό έδαφος, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό, ιδίως σε περιπτώσεις ύπαρξης υπογείων, ενώ αποφεύγονται και οι επίπονες εργασίες σύνδεσης υπαρχόντων – νέων πέδιλων. Επίσης παύει να είναι απαραίτητη η κατασκευή συνδετήριων δοκών προς τα συνορεύοντα πέδιλα, καθότι το σύστημα μικροπασσάλων με την πλάκα κεφαλόδεσμου στο πάνω μέρος δημιουργεί συνθήκες πλήρους και αυτόνομης πάκτωσης. Η εξασφάλιση της πάκτωσης επιτυγχάνεται με τον καθορισμό του απαιτουμένου μήκους των μικροπασσάλων, βάση εδαφοτεχνικών υπολογισμών.
  • Οι υψηλής αντοχής σύμμεικτοι φορείς σε συνδυασμό με την ευνοϊκή, από αντισεισμική άποψη, διάταξή τους στην περίμετρο των κτιρίων (παρ. 4.1.7.1α του ΕΑΚ), καθώς και η πλήρης πάκτωσή τους, που εξασφαλίζει η θεμελίωση με μικροπασσάλους, οδηγεί στο βέλτιστο αποτέλεσμα αντισεισμικής ενίσχυσης , με τα πρόσθετα φέροντα στοιχεία να παραλαμβάνουν το μέγιστο σεισμικό φορτίο, αφήνοντας στα υπάρχοντα τον ρόλο της παραλαβής πρακτικά μόνον στατικών φορτίων, ρόλο για τον οποίο είναι εν γένει ικανά, χωρίς ανάγκη ενισχύσεων. Σημειώνεται ότι η αντοχή και ακαμψία των πρόσθετων τοιχωμάτων είναι μεγαλύτερη από εκείνη των τοιχωμάτων ίδιων διαστάσεων από οπλισμένο σκυρόδεμα, γεγονός που οφείλεται στις μεγαλύτερες τιμές αντοχής και ακαμψίας των σύμμεικτων διατομών από χάλυβα έναντι του σκυροδέματος, την δράση τους σαν μέλη με αξονικές δυνάμεις αντί με καμπτικές/διατμητικές, και τέλος την μη ρηγμάτωσή τους. Στο σημείο αυτό υπενθυμίζεται ότι ο ΕΚΟΣ ορίζει μείωση της ακαμψίας των τοιχωμάτων κατά 33% λόγω της ύπαρξης ρηγματώσεων. ( βλέπε Σχόλια παρ. 14.3.1 )
  • Η επιλεκτική χρήση αποσβεστήρων (dampers) ενσωματωμένων στις διαγώνιες ράβδους των πρόσθετων τοιχωμάτων μπορεί να εξασφαλίσει θεαματικά αποτελέσματα λόγω απορρόφησης μεγάλου ποσοστού σεισμικής ενέργειας και βελτιωμένων δυναμικών χαρακτηριστικών του ενισχυμένων φορέων, με άμεσο αντίκτυπο στην αποτελεσματικότητα και οικονομία της ενίσχυσης.
Συμπερασματικά οι πιο πάνω παράγοντες αποφυγής φθορών στα υπάρχοντα κτίρια εύκολης θεμελίωσης, οικονομικών διατομών προσθέτων στοιχείων και αυξημένης ταχύτητας εφαρμογής, συνδυαζόμενοι, οδηγούν σε σημαντικότατη οικονομία της ενίσχυσης, χωρίς τα κτίρια να τίθενται εκτός λειτουργίας.

Στο Σχέδιο 1 εμφανίζονται σκαριφηματικές απεικονίσεις των πρόσθετων αντισεισμικών τοιχωμάτων με υποστυλώματα (1) και δοκούς τους (2), πλάτους b, τοποθετημένα σε κάτοψη σε επαφή με τα υπάρχοντα κτίρια. Στην 1η περίπτωση υπάρχει η δυνατότητα τοποθέτησης των τοιχωμάτων και στις 4 πλευρές των κτιρίων, στην 2η περίπτωση σε 3 πλευρές και στην 3η περίπτωση μόνον σε 2 πλευρές λόγω ύπαρξης συνεχούς συστήματος δόμησης. Στην τελευταία περίπτωση χρησιμοποιούνται σύνθετα τοιχώματα δύο διευθύνσεων υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται τα ελάχιστα πλάγια όρια των εγκαρσίων τοιχωμάτων από το πίσω όριο του οικοπέδου.

Η αρθρωτή σύνδεση των πρόσθετων τοιχωμάτων προς τα υπάρχοντα γίνεται με χρήση μεταλλικών συνδέσμων από ντίζες (4) που διέρχονται διαμπερώς από τις δοκούς τους. Τα εμφανιζόμενα πρόσθετα τοιχώματα μπορεί να είναι περισσότερα του ενός ανά πλευρά, ανάλογα με το μέγεθος του κτιρίου και γενικότερα τις εκάστοτε αντισεισμικές απαιτήσεις.

Το πλάτος b των πλαισίων είναι εν γένει 0.25m μετά την επένδυση (0.20m το φέρον στοιχείο), όσο επιτρέπεται από τις πολεοδομικές διατάξεις για ενίσχυση κτιρίων καθ υπέρβαση της οικοδομικής γραμμής, της απόστασης από τα πλάγια όρια , και του συντελεστή δόμησης (Απόφ. ΥΠΕΧΩΔΕ Οικ.86845/16.10/18.11.99 ΦΕΚ2036Β). Είναι προφανές ότι σε περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχουν περιορισμοί οικοδομικής γραμμής, απόστασης από πλάγια όρια και συντελεστή δόμησης, το πλάτος b μπορεί να ορίζεται μεγαλύτερο των 0.25m. Η τοποθέτηση των προσθέτων τοιχωμάτων στις θέσεις ρυμοτομικών γραμμών εμφανίζει κάποιες δυσκολίες, καθότι με βάση την προαναφερθείσα απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ σε ύψος 2.8m από το πεζοδρόμιο θα πρέπει να γίνεται υποχρεωτική επαναφορά των στοιχείων ενίσχυσης μέσα από την ρυμοτομική γραμμή. Στις περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να τοποθετούνται στο ισόγειο ιδιαίτερα ισχυρά τοιχώματα με φουρούσια, που θα παραλαμβάνουν τα πρόσθετα τοιχώματα των ανωτέρων ορόφων.

Αναφέρεται εν προκειμένω ότι σε περίπτωση αδυναμίας τοποθέτησης των πλαισίων στις εξωτερικές πλευρές (π.χ. κτίρια με δύο πλευρές σε μεσοτοιχία και μικρό ακάλυπτο χώρο πίσω ή κτίρια με διατηρητέες όψεις ) είναι δυνατή η τοποθέτηση προσθέτων τοιχωμάτων στο εσωτερικό των κτιρίων, ιδίως σε θέσεις κλιμακοστασίων και φωταγωγών, μετά από τοπικές μικρές διανοίξεις οπών στις πλάκες για την διέλευση των υποστυλωμάτων. Στην περίπτωση αυτή υπάρχει κάποια όχληση στο εσωτερικό του κτιρίου, η οποία όμως, σε κάθε περίπτωση, είναι ασυγκρίτως μικρότερη σε σχέση με τις τρέχουσες μεθόδους ενίσχυσης.

Στο Σχέδιο 2 εμφανίζεται ένα τμήμα της όψης του υπάρχοντα φέροντα οργανισμού στο οποίο προστίθεται ένα αντισεισμικό πλαίσιο. Διακρίνονται τα υπάρχοντα υποστυλώματα (9), δοκοί (10), πλάκες(11), περιμετρικό τοιχείο υπογείου (12), τα πέδιλα των υποστυλωμάτων (13) και οι γραμμικές πλάκες θεμελίωσης των περιμετρικών τοιχίων του υπογείου (14).

Διακρίνεται ένα πρόσθετο, αντισεισμικό τοίχωμα αποτελούμενο από τα κοίλα σύμμεικτα μεταλλικά υποστυλώματα (1), και δοκούς (2), και οι διαγώνιες χιαστί ράβδοι από κοίλες μεταλλικές διατομές (3), με την προαιρετική ενσωμάτωση σε αυτές των αποσβεστήρων (6). Εμφανίζονται επίσης οι μεταλλικοί σύνδεσμοι αρθρωτής σύνδεσης (4) και οι προς τούτο διαμορφούμενες κατακόρυφες ορθογώνιες οπές διέλευσής τους (5), που εξασφαλίζουν την μη μεταβίβαση κατακόρυφων εντάσεων μεταξύ του κτιρίου και των προσθέτων τοιχωμάτων, παρά μόνον οριζοντίων. Σημειώνεται ότι η ανάπτυξη της μεθόδου διευκολύνθηκε σημαντικά χάριν στην ραγδαία εξέλιξη των τελευταίων χρόνων στον τομέα παραγωγής μεταλλικών συνδέσμων μορφής ντιζών μεγάλων διαμέτρων, μέχρι Φ37 και υψηλών αντοχών 880 Mpa, σε συνδυασμό με ευέλικτα μηχανήματα αδιατάρακτης διάνοιξης οπών.

Διακρίνεται τέλος η πλάκα κεφαλόδεσμου (7) και οι μικροπάσσαλοι (8). Όπως ήδη αναφέρθηκε σε μικρά κτίρια, ιδίως χωρίς υπόγεια, συνήθως εφαρμόζεται συμβατική θεμελίωση, που επεκτείνεται και επικαλύπτει τα δύο εκατέρωθεν πέδιλα.

Στο Σχέδιο 3, εμφανίζεται μία κάθετη τομή στην περίμετρο του ενισχυομένου κτιρίου όπου διακρίνεται ο υπάρχων φέρων οργανισμός του κτιρίου και το προστιθέμενο τοίχωμα σε επαφή. Οι πρόσθετες δοκοί (2) συνδέονται με τις υπάρχουσες (10) μέσω διαμπερούς διέλευσης μεταλλικών συνδέσμων από ντίζες (4), που κοχλιώνονται εκατέρωθεν. Διακρίνονται επίσης τα στοιχεία θεμελίωσης των πρόσθετων αντισεισμικών τοιχωμάτων, ήτοι η πλάκα κεφαλοδέσμου (7), οι μικροπάσσαλοι (8).

Στο Σχέδιο 4 εμφανίζεται η λεπτομέρεια της αρθρωτής σύνδεσης των προσθέτων τοιχωμάτων στον φέροντα οργανισμό του κτιρίου. Η σύνδεση γίνεται μεταξύ των συμμείκτων δοκών των τοιχωμάτων (2) και των δοκών οπλισμένου σκυροδέματος (10), που βρίσκονται σε επαφή. Οι μεταλλικοί σύνδεσμοι μορφής ντιζών μεγάλης διαμέτρου και αντοχής (4) διέρχονται δια μέσου και των δύο δοκών και κοχλιώνονται εκατέρωθεν. Η εξωτερική παρειά των δοκών οπλισμένου σκυροδέματος ενισχύεται με ισχυρή συνεχή επικολλητή λάμα (16), που καλύπτει όλο το μήκος και ύψος των δοκών, στις οποίες προβλέπονται μεταλλικοί σύνδεσμοι. Σκοπός της ενίσχυσης αυτής είναι να ισχυροποιήσει τις δοκούς αυτές, οι οποίες θα δεχθούν ισχυρές αξονικές δυνάμεις στην περίπτωση σεισμού, και να αποκαταστήσει την τοπική εξασθένηση της διατομής τους στις θέσεις διέλευσης των μεταλλικών συνδέσμων. Επί πλέον προσφέρει σημαντική βελτίωση στην δυνατότητα ανάληψης υψηλών δυνάμεων “σύνθλιψης άντυγας”, που αναπτύσσονται στην περίπτωση σεισμού στα όρια των οπών του σκυροδέματος διέλευσης των ντιζών. Στην εσωτερική παρειά των δοκών προβλέπονται τοπικές επικολλητές λάμες στις θέσεις των ντιζών (17), που σκοπό έχουν την ενίσχυση της δυνατότητα παραλαβής αυξημένων δυνάμεων “σύνθλιψης άντυγας” και στην παρειά αυτή. Με τον τρόπο αυτόν η επέμβαση στο εσωτερικό των κτιρίων είναι πολύ περιορισμένη και συνίσταται στην διάνοιξη περιορισμένων οπών με αδιατάρακτο τρόπο και η τοποθέτηση τοπικών επικολλητών λαμών στις θέσεις αυτές. Όπως ήδη αναφέρθηκε η στα σημεία διέλευσης των μεταλλικών συνδέσμων στις μεταλλικές δοκούς οι οπές μορφώνονται ορθογώνιες κατά την κατακόρυφο έννοια, αποκλείοντας την μεταφορά κατακόρυφων δυνάμεων και επιτρέποντας μόνον την μεταφορά οριζόντιων σεισμικών δυνάμεων.

Όπως γίνεται κατανοητό από τα πιο πάνω πρόκειται για μία απόλυτα εξασφαλισμένη σύνδεση, που δεν έχει καμία σχέση με βλητρώσεις ράβδων ή στερεωτικούς κοχλίες. Η διαμπερής διέλευσή των συνδέσμων και η εκατέρωθεν κοχλίωσή τους εξασφαλίζει την ασφαλή λειτουργία τους. Σημειώνεται ότι κάθε ένας σύνδεσμος περιγράφεται σαν μέλος στο χωρικό πλαίσιο της ανάλυσης και διαστασιολογείται με συντελεστή υπεραντοχής 1.4.

Η βασική λειτουργία της σύνδεσης είναι η παραλαβή των οριζόντιων δυνάμεων του σεισμού, διατμητικά απ’ ευθείας από το διάφραγμα κάθε στάθμης και αυτός είναι ο λόγος που οι μεταλλικοί σύνδεσμοι τοποθετούνται έγγιστα στις πλάκες, περίπου σε απόσταση 0.05m. Η τοποθέτηση των τοιχωμάτων τουλάχιστον στις 3 πλευρές εξασφαλίζει την διατμητικού χαρακτήρα παραλαβή των σεισμικών δυνάμεων. Με βάση τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με την μορφή των οπών διέλευσης, επιτυγχάνεται η μη αλλοίωση της ελαστικής τους γραμμής και συνεπώς η μη πρόκληση καμπτικών εντάσεων σε αυτές, γεγονός που δικαιολογεί τον ορισμό της υπόψη σύνδεσης σαν “αρθρωτής”.

Με βάση τα πιο πάνω η λειτουργία της ενίσχυσης έχει ως εξής : Τα ισχυρά υψηλής αντοχής και αυτόνομα θεμελιωμένα πρόσθετα τοιχώματα περιβάλλουν το κτίριο και παραμένουν αδρανή μέχρι την εκδήλωση κάποιου σεισμού. Στην περίπτωση αυτή η εύκαμπτη κατασκευή οπλισμένου σκυροδέματος τείνει να κινηθεί οριζόντια, πλην όμως εμποδίζεται από πρόσθετα τοιχώματα, μέσω των μεταλλικών συνδέσμων, και έτσι το μεγαλύτερο μέρος της σεισμικής έντασης μεταφέρεται στα πρόσθετα τοιχώματα, που έχουν κατασκευασθεί από σύγχρονα υψηλής αντοχής και έχουν μελετηθεί με τους σύγχρονους Κανονισμούς για την παραλαβή των δυνάμεων αυτών. Κατά την επίλυση του ενισχυμένου κτιρίου κάθε επί μέρους κατασκευή, φέρων οργανισμός σκυροδέματος και πρόσθετα τοιχώματα, περιγράφεται χωριστά σε απόσταση περίπου 0.02m, που αντιστοιχεί στον άτυπο αρμό που προκύπτει λόγω κατασκευαστικών ατελειών. Στην συνέχεια περιγράφονται ένα προς ένα τα μεταλλικά στοιχεία σύνδεσης και ακολουθεί η επίλυση

Στο Σχέδιο 5 φαίνεται σε μεγέθυνση η όψη ενός τοιχώματος ισογείου, όπου πέραν όσων αναφέρονται στο Σχέδιο 2 εμφανίζεται και ο τρόπος σύνδεσης των στοιχείων των τοιχωμάτων. Κατ’ αρχή επιδιώκεται η κατασκευή του συνόλου του τοιχώματος στο εργοστάσιο με συγκολλήσεις και η τοποθέτησή του επί τόπου με την βοήθεια γερανού. Εναλλακτικά μπορούν να έρχονται τα πλαίσια κάθε στάθμης (1 και 2) και να συνδέονται με τα υπόλοιπα, καθώς και με τα χιαστί διαγώνια μέλη (3) με κοχλιώσεις.
Σε περιπτώσεις ύπαρξης εξωστών ανοίγονται οπές σε αυτούς τέτοιων διαστάσεων ώστε να διέρχονται οι τα μεταλλικά υποστυλώματα και στην συνέχεια η εργασία συνεχίζεται με επί τόπου συγκολλήσεις. Σε περίπτωση που οι εξώστες έχουν ικανό πάχος είναι δυνατή η αρθρωτή σύνδεση να γίνει με τον ίδιο αρθρωτό τρόπο σε αυτόν με χρήση κατακόρυφων ντιζών και επικολλητων λαμών στο πάνω και κάτω μέρος της πλάκας των εξωστών. Με τον τρόπο αυτόν αποφεύγεται κάθε επαφή με το εσωτερικό του κτιρίου και για τον λόγο αυτόν προτιμάται ακόμα και εάν απαιτηθεί η ενίσχυση του κάτω μέρους των εξωστών με εκτοξευόμενο σκυρόδεμα. Η πλήρωση των κοίλων μεταλλικών διατομών των υποστυλωμάτων και δοκών με γαρμπιλόδεμα θα πρέπει να γίνεται μετά την τοποθέτηση τους σε κάθε στάθμη. Το γαρμπιλόδεμα θα πρέπει να περιέχει επαρκή ποσότητα ρευστοποιητικού υλικού, για την άνετη κυκλοφορία του με την αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων.

Στο Σχέδιο 6 φαίνονται οι διάφορες φάσεις κατασκευής του έργου με τελική επικάλυψη της επιφάνειάς τους με τσιμεντοσανίδες, ώστε να προκύψει λεία εξωτερική επιφάνεια αρχιτεκτονικής προεξοχής (φάση 5 ). Σε περιπτώσεις χώρων με πολλά ανοίγματα, όπως τα κτίρια γραφείων, είναι δυνατή η τοποθέτηση εξωτερικά των προσθέτων στοιχείων ενίσχυσης σύγχρονων διάτρητων μεταλλικών φύλλων, που επιτρέπουν την διέλευση του ηλιακού φωτός. Κατά την νύκτα ο έντεχνος φωτισμός των στοιχείων ενίσχυσης πίσω από τα διάτρητα φύλλα οδηγεί σε εντυπωσιακά αισθητικά αποτελέσματα.



Παρακαλώ επιλέξτε το σχέδιο που θέλετε να δείτε σε μεγέθυνση.

Σχέδιο 1 | Σχέδιο 2 | Σχέδιο 3 | Σχέδιο 4 | Σχέδιο 5| Σχέδιο 6




  • Περιγραφή της μεθόδου


  • 07/2018
    • » Ο κ. Γιάννης Μαρνέρης συμμετείχε στο 16ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Αντισεισμικής Μηχανικής τον Ιούνιο στην Θεσσαλονίκη, όπου παρουσίασε την πρωτότυπη εργασία του με θέμα “Application of the PARSANT method to a masonry building”. Πρόκειται για την εφαρμογή της μεθόδου σε κτίρια από φέροντες τοίχους, με μετατροπή των τοιχωμάτων ΠΑΡΣΑΝΤ σε στοιχεία απορρόφησης σεισμικής ενέργειας. Για τον σκοπό αυτό απαιτήθηκε η ανάπτυξη μίας συσκευής από ένα σύστημα γραναζιών, ονομαζόμενη M.H.D. (Magnifier of Horizontal Displacements), η οποία μεγεθύνει τις παραμορφώσεις του κτιρίου 5 φορές, πριν αυτές εφαρμοσθούν στα τοιχώματα ΠΑΡΣΑΝΤ.
    • » Το Γραφείο μας έχει πρόσφατα αναλάβει την στατική μελέτη του έργου ”Πλήρης ανακαίνιση του Τουριστικού συγκροτήματος ΑΣΤΕΡΙΑ στην Γλυφάδα”, εμβαδού περίπου 25.000 m2, με Εργοδότη την Εταιρία “Ναυσικά ΑΕ”. Γίνεται χρήση του προηγμένου συστήματος δόμησης M.P.S.P. (Modular Prefabricated Steel Panels), που αναπτύχθηκε από τον κ. Γιάννη Μαρνέρη.
    • » Το Γραφείο μας έχει πρόσφατα αναλάβει την στατική μελέτη του έργου ”Ξενοδοχειακό Συγκρότημα RITZ CARLTON στο νησί Perdo Conzalez στον Παναμά”, εμβαδού περίπου 20.000 m2, με Εργοδότη την Εταιρία “Don Bernardo Hotel SA”. Γίνεται χρήση του προηγμένου συστήματος δόμησης M.P.S.P. (Modular Prefabricated Steel Panels), που αναπτύχθηκε από τον κ. Γιάννη Μαρνέρη.
    • » Πρόσφατα ολοκληρώθηκε η μελέτη του έργου “ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ - Επεμβάσεις βελτίωσης και ενίσχυσης της κατασκευής κάλυψης της αίθουσας ολομέλειας ”, για λογαριασμό του Εργολήπτη “ΕΡΓΟΣΥΝ ΑΤΕ”
    • » Εγκρίθηκε η οριστική μελέτη του έργου “Στατικός & Αντισεισμικός έλεγχος και μελέτη ενίσχυσης του φέροντα οργανισμού για την ολική ανακαίνιση της ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΕΜΠ στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου”, με Εργοδότη την Εταιρία ΑΡΙΟΝΑ ΕΛΛΑΣ ΑΕ, του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΩΝΑΣΗ, και κύριο του Έργου το ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΕΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ.
    • » Εγκρίθηκε η προμελέτη του έργου “Στατικός & Αντισεισμικός έλεγχος και μελέτη Ενίσχυσης βιομηχανικού κτιρίου για μετατροπή του σε κέντρο καλλιτεχνικών εκδηλώσεων”, με Εργοδότη την Εταιρία ΑΡΙΟΝΑ ΕΛΛΑΣ ΑΕ, του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΩΝΑΣΗ.
    • » Εγκρίθηκε η οριστική μελέτη και εκδόθηκε η οικοδομική άδεια του έργου “Νέο κτίριο R & D” εμβαδού 6.500 m2, από μεταλλικούς σύμμεικτους φορείς στην Άνοιξη Αττικής, της Εταιρίας “BIC VIOLEX SA”.
    • » Βρίσκεται σε εξέλιξη η επίβλεψη και το Project Management του φέροντα οργανισμού του Έργου “Διαρρύθμιση και αποκατάσταση διατηρητέου Αρχοντικού ΜΠΑΡΜΠΕΤΑ” στην Αγία Ευφημία Κεφαλλονιάς, που μελετήθηκε από το Γραφείο μας, ιδιοκτησίας Ν. Γερολυμάτου
    • » Ολοκληρώνεται η επίβλεψη και το Project Management του φέροντα οργανισμού του Έργου “Διαρρύθμιση και προσθήκη κατ’ επέκταση λίθινης κατοικίας” στην Ύδρα, που μελετήθηκε από το Γραφείο μας, ιδιοκτησίας F. Jeantet.
    • » Ξεκίνησε η επίβλεψη του έργου “Ενίσχυση του φέροντα οργανισμού του καταστήματος LIDL στην Δάφνη” με εφαρμογή της μεθόδου ΠΑΡΣΑΝΤ, που μελετήθηκε από το Γραφείο μας.
    • » Το Γραφείο μας συνεχίζει την εμβάθυνση σε θέματα “μη καταστροφικών μεθόδων” ενίσχυσης κτιρίων. Αναπτύσσονται μέθοδοι με χρήση, ανεξάρτητα ή σε συνδυασμό των μεθόδων ΠΑΡΣΑΝΤ (δίπλωμα ευρεσιτεχνίας Γ. Μαρνέρη) και των “σεισμικών αποσβεστήρων” (seismic dampers). Η πρόσφατη ανάπτυξη των συσκευών “μεγέθυνσης των οριζόντιων παραμορφώσεων” των κτιρίων, όπως αυτές μεταφέρονται στα πρόσθετα μεταλλικά συστήματα δυσκαμψίας αποτελεί μία τομή στο θέμα αυτό σε διεθνές επίπεδο. Με την χρήση των συσκευών αυτών M.H.D. (Magnifier of Horizontal Deflections) η εφαρμογή των αποσβεστήρων γίνεται πιο αποτελεσματική και επί πλέον είναι δυνατή για πρώτη φορά η εφαρμογή τους σε κτίρια από φέροντες τοίχους, παρά το γεγονός ότι τα κτίρια αυτά εμφανίζουν πολύ μικρές οριζόντιες παραμορφώσεις.

      Οι μέθοδοι αυτοί εφαρμόζονται σε κτίρια με βλάβες, σε κτίρια για τα οποία αναζητείται η σεισμική τους αναβάθμιση, σε περιπτώσεις προσθηκών που δεν προβλέπονται από την αρχική μελέτη, σε περιπτώσεις αλλαγής χρήσης κτιρίων με ανάγκη μεγαλύτερων φορτίων κλπ.